De Elisehof

Online lessen en meditaties

Lieve mensen,

Hieronder vind je de meest recente lessen die ik heb opgenomen. Hopelijk hebben jullie met deze pagina

Mindful kerst survival tips

Bijna het einde van het jaar. Voor velen tijd voor de feestdagen. Wat voor de een een feest is, is voor de ander behoorlijk stressvol.  Het kan er rond de feestdagen behoorlijk druk aan toegaan. Nog een cadeau kopen, wat trekken we aan, wat eten we, bij wie, met wie? En misschien zijn we alleen en voelen we ons bedrukt of bezwaard, juist nu. Een mogelijke ontspannen tijd verwordt zo al snel tot een enorme bron van stress! Hieronder vijf mindfulness tips en oefeningen om ook de feestdagen met aandacht door te brengen.

1. Eet mindful
Breng wanneer je eet heel bewust de aandacht naar de sensatie van het eten.  Probeer wanneer je een hap neemt de aandacht alleen op het kauwen en de smaak te richten. Eet langzaam, kauw goed en proef de verschillende smaken van elk gerecht. Chocolade bijvoorbeeld bevat al meer dan 300 verschillende smaken. Hoeveel verschillende smaken proef je in één blokje? Proef bitter, zoet, vanille, fruitig, of zelfs het verschil tussen de eerste en de laatste hap.

Wees je ook bewust van de geschiedenis van het eten op je bord. Van de grond waarop het eten verbouwd wordt tot de supermarktmedewerkers die het jou verkopen. Door hier aandachtig op te zijn kun je misschien een voorkeur ontwikkelen voor voedsel dat met zo min mogelijk leed is geproduceerd: slaafvrije chocolade, vers onbewerkt voedsel, vegetarische gerechten, enzovoorts. Oefen dankbaarheid voor eten dat je lichaam voedt en je geest blij maakt.

2. Respecteer je lichaam
Voel de sensaties van je lichaam en hoe het reageert op je omgeving en verschillende stimuli. Stop met eten wanneer je lichaam protesteert, drink niet zoveel dat je morgen als wraak van je lichaam een kater krijgt. Waar raak je gestrest van? Wat speelt er in je geest af? Voel hoe je zit, hoe je loopt. Verken het lichaam en voel waar bijvoorbeeld spanning zit. Welke gedachten  zouden dit kunnen veroorzaken? Haal een paar keer diep adem wees je beuwst van het lichaam, gedachten, gevoelens en kijk of je wat spanning los kan laten.

3. Echt aanwezig zijn
Vergeet dure cadeaus en het commerciële aspect van de feestdagen. Wanneer je in het moment leeft en aanwezig bent met je dierbaren, dan ben je een geschenk voor je omgeving. Wees aanwezig en luister echt naar wat je geliefden je te vertellen hebben. Neem de tijd om rustig met eventuele kinderen te spelen, wees een luisterend oor voor die ene tante, en toon echt interesse in hun belevingswereld, hoe ver die ook van de jouwe afstaat. Deze cadeaus gaan nooit kapot. En ben je alleen, geef jezelf dan een luisterend oor, wees vriendelijk en mild voor jezelf, luister naar wat jouw behoeften zijn.

4. Ga naar buiten
Wandelen is een heerlijke en gezonde manier om wat van die overvloed aan calorieën te verbranden én een prachtige kans om mindfulness te beoefenen. Haal diep adem en snuif de frisse lucht in. Regent het of schijnt de zon? Luister naar de druppels water op je paraplu, het gefluit van de vogels en de geluiden van je omgeving, of je nu in de stad of in de natuur bent. Voel de wind, regen of zon op je huid. Zet elke stap heel bewust, voel hoe je loopt. Geniet van speelse momenten zoals in plassen stampen of op krakende blaadjes trappen en glimlach.

5. Geniet van de stilte
Tussen alle drukte door is het heerlijk om even een stil plekje voor jezelf op te zoeken. Zet de tv, computer, tablet of telefoon even helemaal uit en ga in een ontspannende houding zitten of liggen. Adem in en uit en geniet van dit moment. Het hoeft niet lang te duren, 5 minuten is al heel verkwikkend voor je geest.

Geniet ook van de stilte in je gesprekken. Vaak leggen we onszelf veel druk op om te praten en iets indrukwekkends of nuttigs te zeggen in een gesprek, terwijl de andere partij misschien wel veel meer heeft aan een écht luisterend oor. Wees stil en luister zonder te oordelen of advies te geven. Geef ook de ander de ruimte om stil te zijn en daardoor beter inzicht te krijgen in zijn of haar eigen emoties of gedachten. Soms hoef je in een goed gesprek geen woord te zeggen, alleen maar liefdevol aanwezig zijn, waardoor de ander het zelf kan ontdekken.

Boven alles wens ik jullie een liefdevolle, vredige en aandachtige kerstperiode en een Mindful 20016!

Pijnpunten voelen

De yogales is in volle gang, we gaan in warrior pose, de krijger. Ik loop rond, geef aanwijzingen, leg met toestemming handen op plekken die wat kunnen draaien. Gezucht, gekreun. Ik hoor verzet tegen pijn, tegen stijfheid. Het is ook lastig.  Aandacht voor wat zich op dit moment aandient is soms pijnlijk, confronterend.

Als de houding zich verdiept met iedere uitademing, hoor ik meer rust, een geconcentreerde aandacht op de houding, welke spieren nodig zijn. Wat word ik blij van deze mensen die de confrontatie durven aan te gaan. Dat ze die plekken voelen die wellicht verborgen waren en daar nu aandacht aan geven, liefdevolle zorgzame aandacht.

Een deelnemer vraagt hoe het toch kan dat haar ene kant zo verschillend is van de andere. Ik geef niet meteen direct antwoord op de vraag, ervaren alleen kan al zo verhelderend zijn. Ervaren hoe je lijf werkt. Door voorkeurshoudingen, door vermijding van houdingen door ongemak, of wellicht door een beperking. Redenen te over voor het lijf om een bepaalde houding aan te nemen die misschien niet heilzaam is. In de yoga brengen we de aandacht terug bij die gebieden en brengen we waar mogelijk het lijf weer in balans. Toch is dat geen doel op zich.

Yoga en Mindfulness zijn niet doelgericht. Het draait om in aandacht bewegen, bewust van de spieren die nodig zijn, bewust van dat er wellicht wat sturing nodig is of juist wat afremming, dat bewustzijn, daar draait het om.

Nodeloos te zeggen dat ook voor mij elke les een reminder is, een reminder in aandachtig, liefdevol te zijn voor ieders en ook mijn eigen voortdurende proces. De avond ervoor mezelf genadeloos tegengekomen, de onrust zit nog in mijn lijf en hoofd. Maar nu, de aandacht bij deze dappere groep laat mijn eigen beslommeringen in een nieuw licht zetten en de verdieping keert terug. Wat geniet ik van het ervaren van die prachtige stilte die in aandacht oefenen soms met zich meebrengt. Stilte waarin ook mijn pijnpunten mogen zijn en als vanzelf voorbij drijven.

Binnenkort starten er weer yogalessen in Hattem op de vrijdagochtend. Hou de website in de gaten, of zet jezelf op de mailinglist, dan hou ik je op de hoogte van nieuwe lessen, nieuwe data en andere activiteiten.

Mail naar naomislijkhuis@gmail.com met als onderwerp mailinglist.

 

Mindful verkouden

De meditatie oefening aan het eind van de yogales klinkt alsof ik me onder een steen bevind, mijn stem een octaaf lager, steeds zachter, met man en macht proberend de snotstroom tegen te houden….. Griep, of in ieder geval zeer verkouden… Nu, na een tijd van voorbereiding, de eerste lessen achter de rug zijn voel ik het pas goed.

En daar ga ik, in gevecht met mezelf. Tot ik me eraan overgeef, de stilte opzoek die er is, het ongemak ervaar in plaats van er tegen te vechten. Mijn ego speelt op “ deze les moet perfect zijn, anders ben ik geen goede docent, ik moet beter worden want ik heb allerlei afspraken en wat zullen mensen niet van me zeggen als ik afzeg? Wat jammer dat ik mijn vrienden niet kan zien, ik had me er zo op verheugd”.

Gedachten, gevoelens, emoties…… Oh ja, opmerkzaam zijn, Mindful zijn. Stoppen. En dan kan ik er zijn, met snot, met hoofdpijn. Werkelijk zijn. Ieder moment houdt een unieke kans in zich om met jezelf in contact te komen. Zo biedt ziekte een uitstekende oefening in Mindfulness. We kunnen oefeningen in de vergankelijke en veranderlijke aard van het moment, van de gezondheid en ons lichaam. En hoe we dat weer kunnen loslaten, dankbaar voor de dingen die we nog kunnen, voor de steun die er is.

Mindfulness biedt al jaren mensen met chronische pijnklachten verlichting bij fysieke en mentale klachten. Griep biedt zeker een prachtige oefening in aandacht en opmerkzaamheid. Accepteren en simpelweg gewaar zijn van de sensaties in het lichaam.
Het lichaam scannen zonder oordeel, gewoon kijken hoe het voelt. En opmerkzaam zijn op gevoelens, gedachten en emoties die daarmee gepaard gaan.

Probeer het eens zelf, stop jezelf niet weg, leidt jezelf niet af door televisie, of telefoon, maar kijk eens hoe het nu is. Misschien kom je erachter wat je werkelijk nodig hebt, in stilte.

Wil je ook weten wat Mindfulness voor jou kan betekenen, neem dan contact op voor een gratis kennismakingsgesprek. Bel Naomi op 0637164760/0383373845  of mail naar naomislijkhuis@gmail.com.

BeFunky_Chromatic_1.jpg

Noem mij bij mijn ware namen

De titel van dit bericht slaat op een gedicht van Tich Nath Than. Een gedicht waar ik altijd weer zoveel bij voel. Verdriet, machteloosheid en mededogen. In de Mindfulness ervaren we wat er op dit moment is. We zijn ons bewust van onze gedachten, gevoelens en emoties op dit moment, mild en vriendelijk, zonder oordeel. Daar in die plek waar het oordelen stopt is er ruimte om elkaar de hand te reiken. Daar zien we dat we niet alleen slachtoffer, maar ook dader zijn, daar zien we dat we kunnen stoppen door gewoon te zijn, aandachtig in het nu, met vrede en compassie.

Noem mij alsjeblieft bij mijn ware namen
Thich Nhat Hanh
Uit: Iedere stap is vrede

“Na een lange meditatie schreef ik het volgende gedicht. Er komen drie mensen in voor: het twaalfjarig meisje, de zeerover en ik. Kunnen we elkaar aankijken en onszelf in elkaar herkennen? De titel van het gedicht luidt: ‘Noem me alsjeblieft bij mijn ware namen’, want ik heb zoveel namen. Wanneer ik een van deze namen hoor moet ik ‘Ja’ zeggen.”

Zeg niet dat ik morgen zal vertrekken,
want vandaag zelfs kom ik voortdurend aan.

Kijk goed: ik arriveer elke seconde
als een knop aan een lentetak,
als een jong vogeltje met tere vleugels,
dat leert zingen in zijn nieuwe nest,
als een rups in het hart van een bloem,
als een juweel verborgen in een steen.

Ik blijf komen om te lachen en te huilen,
te vrezen en te hopen.
Het kloppen van mijn hart is de geboorte en de dood van al wat leeft.

Ik ben het eendagsvliegje dat zich vlak boven de rivier ontpopt en ik ben de vogel die, als de lente komt, bijtijds arriveert om het vliegje op te eten.

Ik ben de kikker die vrolijk rondzwemt in het heldere water van de vijver en ik ben de ringslang die onhoorbaar nadert en zich met de kikker voedt.

Ik ben het kind in Oeganda, vel over been,
mijn benen zo dun als bamboestokjes
en ik ben de wapenhandelaar
die dodelijke wapens aan Oeganda verkoopt.

Ik ben het twaalfjarig meisje,
vluchteling op een klein bootje,
dat overboord springt,
na verkracht te zijn door een zeerover.
En ik ben de zeerover, mijn hart nog niet in staat tot liefde en begrip.

Ik ben een lid van het Politbureau,
met onbeperkte macht in mijn handen.
En ik ben de man die, langzaam stervend in een heropvoedingskamp, zijn “bloedschuld” aan zijn volk moet betalen.

Mijn vreugde is als de lente, zo warm
dat zij bloemen doet bloeien langs alle paden van het leven.
Mijn pijn is als een rivier van tranen, zo vol
dat zij vier oceanen vult.

Alsjeblieft, noem me bij mijn ware namen
zodat ik al mijn huilen en lachen tegelijk kan horen,
zodat ik kan zien dat mijn vreugde en pijn één zijn.

Alsjeblieft, noem me bij mijn ware namen,
zodat ik kan ontwaken
en de deur van mijn hart open kan blijven,
de deur van mededogen.

Ook ervaren wat Mindfulness voor jou kan betekenen? Er zijn nog enkele plekken vrij voor de training die volgende week start! Meld je nu aan voor een kennismakingsgesprek. Bel met Naomi op 06-37164760 of 0383373845

Hetzelfde schuitje

Mijn vijf jarige dochter heeft last van nachtmerries, een klein hoopje schreeuwende ellende vind ik iedere nacht in haar of mijn bed. Dat kan zo een paar uur doorgaan. Slapen, schreeuwen, slapen, schreeuwen. Liefkozend strijk ik haar over haar haren, stel haar gerust en kus haar weer in slaap.

Nu, na een lange, doorwaakte nacht vind ik mezelf half slapend terug op mijn bank. Mijn wallen raken mijn neusvleugels en mijn hoofd voelt aan alsof er een bronzen klok tegen de binnenkant aanslaat. Wat vertelt mijn lichaam mij nu? Mijn ademhaling is vluchtig, mijn emoties variëren van machteloosheid en verdriet tot gelijkmoedigheid en onzekerheid. Het is makkelijk voor mezelf me mee te laten slepen in deze storm die woedt. De automatische gedachten stapelen zich op..

Ik doe iets niet goed, mijn kind is niet blij. Ik kom nooit meer toe aan slaap, ik krijg zo mijn werk niet af, waarom ik?

Even zitten, deze storm laten razen, een adempauze, afstand. En dan, telefoon, een vriendin en collega, met onzekerheid over werk, met onvrede over bepaalde gebeurtenissen. Samen lachen we om de grip die onze gedachten op ons hebben en dat wij als trainers ook dagelijks ons eigen leerobject zijn. En kijk, na het ophangen is de wolk wat lichter. Ik vind onderstaande foto en stuur hem op naar mijn vriendin. En nu plaats ik hem hier, want hoe herkenbaar zijn onze gedachten, emoties en onze fysieke reacties? Zitten we niet allemaal in hetzelfde schuitje? En ook dat biedt troost, we zijn niet alleen.

1421761356572